Je voelt de spanning in een team voor iemand iets zegt. Een opmerking van je partner blijft dagen nazinderen. Een film, een lied of een afscheid raakt je harder dan je zou willen toegeven. Je verbindt je diep met mensen, en net daarom doet het zoveel pijn als het misgaat.
Voor veel mannen is dit de intensiteit waar het meeste schaamte rond hangt. Van jongs af aan leerden ze dat een echte man niet zoveel voelt, of dat in elk geval niet laat zien. Dus slikken ze in. Ze worden de rots, de rustige, de man die alles draagt. Vanbinnen stormt het, maar aan de buitenkant blijft het glad.
Andere mannen gaan de andere kant op. Wat ze niet kunnen voelen, komt eruit als boosheid, als scherpte of als een plotse uitval die ze achteraf zelf niet begrijpen. Hun hart is niet hard. Het is overvol, en er is nooit iemand geweest die hen leerde hoe je dat draagt.
Een emotioneel intense man heeft geen behoefte om minder te voelen. Hij heeft behoefte aan een plek waar zijn gevoel er mag zijn zonder dat het hem overspoelt, en zonder dat hij zich ervoor moet verontschuldigen. Hij zoekt mensen die niet schrikken van zijn diepte, en een lichaam dat sterk genoeg is om grote gevoelens te dragen.
Dat laatste wordt vaak vergeten. Emoties zijn geen gedachten. Ze leven in je borst, in je keel en in je buik. Wie jarenlang heeft ingeslikt, heeft een lijf dat voortdurend op de rem staat. Dat kost energie, en vroeg of laat zie je dat in stress, in vermoeidheid of in een relatie die verkilt.
De richting is niet om je hart te sluiten, maar om je te leren reguleren. Je leert voelen wat er in je lichaam gebeurt voor het je overneemt. Je leert een gevoel te benoemen en te laten bestaan, zonder het weg te duwen en zonder het over anderen uit te storten. Dat is geen zachtheid in de zwakke zin. Het is misschien wel de sterkste vorm van leiderschap die er bestaat.
Ik ken dit terrein van binnenuit. Jarenlang heb ik zelf ingeslikt, tot mijn lichaam me stilzette. In mijn begeleiding werken we lichaamsgericht en in een veilige bedding, vaak buiten en in rust. Er is geen druk om iets te delen wat je nog niet wilt delen. Wel is er ruimte voor wat er al lang op wacht.